Korsarz
| Śmiały | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Bandera | POL | ||||
| Numer na żaglu | PZ-51 | ||||
| Znak wywoławczy | SPG 2211 | ||||
| Port macierzysty | Gdańsk | ||||
| Właściciel | Polski Klub Morski | ||||
| Armator | |||||
| Dane podstawowe | |||||
| Typ | |||||
| Materiał | drewno | ||||
| Historia | |||||
| Stocznia | Stocznia Kroppa, Gdańsk | ||||
| Data budowy | 1934 | ||||
| Data wodowania | 11 maja 1934 | ||||
| Dane techniczne | |||||
| Załoga | |||||
| Długość | 13,80 | ||||
| Szerokość | 3,30 | ||||
| Zanurzenie | 1,75 | ||||
| Masa całkowita | |||||
| Ożaglowanie | |||||
| Typ ożaglowania | Kecz bermudzki | ||||
| Powierzchnia ożaglowania | 82,5 | ||||
| Liczba masztów | 2 | ||||
| Napęd mechaniczny | |||||
| Silnik | Puck 24Z | ||||
| Moc silnika | |||||
Jacht nieznanego typu, zbudowany w 1934 roku w Gdańsku dla Polskiego Klubu Morskiego.
Historia[edytuj]
Wg. Tadeusza Prechitki, pierwszego kapitana Korsarza, była to kostrukcja Maxa Oertza (1871-1929, jednego z najwybitniejszych niemieckich projektantów jachtów), ale brak na to dowodów. Budowę jachtu zlecił stoczni Kroppa Tadeusz Ziółkowski i osobiście prowadził nad nią nadzór. Korsarz otrzymał dębowe poszycie na wręgach stalowych, pomiędzy którymi rozmieszczono wręgi dębowe wginane. Budowa pochłonęła 13300 guldenów, co odpowiadało 3,89 kg złota (dzisiejsza wartość to 1012830 PLN).
Chrzest jachtu odbył się 11 maja 1934 roku, rodzicami chrzestnymi zostali żona Komisarza Generalnego Leonia Papee oraz generał brygady Stanisław Kwaśniewski. Pierwszy rejs odbył się do Pilawy tydzień po uroczystości, a 9 czerwca Korsarz popłynął do Kopenhagi.
W czasie wojny Niemcy przejęli jacht zmieniając jego nazwę na Paul Beneke, przydzielając go sportowcom z SS. Po wojnie w odnalezionym na nabrzeżu w Przegalinie kadłubie członkowie PKM rozpoznali swojego Korsarza. Od tamtej pory po dziś dzień jacht rezyduje w Polskim Klubie Morskim. Obecnie jest on niestety wyłączony z eksploatacji.
Oryginalność[edytuj]
Jacht przebudowany, w stosunku do oryginału zmieniono otaklowanie z gaflowego na bermudzkie, zwiększając wysokość masztów. Postawiono także zupełnie inną nadbudówkę ze zwyżką, modną w latach 60 i 70 XX wieku.
Stan obecny[edytuj]
Jacht pozostaje w hangarze klubu od pierwszej dekady tego wieku. W chwili obecnej z uwagi na stopień zniszczenia kwalifikuje się do całkowitej odbudowy.
Źródła[edytuj]
Barbara i Tomasz Sontowscy, Polski Klub Morski. Opowieści o ludziach i jachtach, Gdańsk 2015