Strażnik Poranka
| Strażnik Poranka | |||||
|---|---|---|---|---|---|
| Bandera | POL | ||||
| Numer na żaglu | POL-23 | ||||
| Znak wywoławczy | |||||
| Port macierzysty | |||||
| Właściciel | Fundacja Jack Strong | ||||
| Armator | |||||
| Dane podstawowe | |||||
| Typ | Opal I | ||||
| Materiał | mahoniowe poszycie na dębowym szkielecie | ||||
| Historia | |||||
| Stocznia | Stocznia Jachtowa Stogi | ||||
| Data budowy | 1965 | ||||
| Data wodowania | |||||
| Dane techniczne | |||||
| Załoga | 4-9 | ||||
| Długość | 13,06 | ||||
| Szerokość | 3,1 | ||||
| Zanurzenie | |||||
| Masa całkowita | |||||
| Ożaglowanie | |||||
| Typ ożaglowania | jol | ||||
| Powierzchnia ożaglowania | ok. 76 | ||||
| Liczba masztów | 2 | ||||
| Napęd mechaniczny | |||||
| Silnik | |||||
| Moc silnika | |||||
Dwumasztowy mahoniowy pełnomorski jacht balastowy typu Opal I, jedyny zachowany jacht tego typu pod polską banderą.
Historia[edytuj]
Jacht został zbudowany w 1965 przez Stocznię Jachtową Stogi w Gdańsku jako pierwsza jednostka serii Opal, później Opal I. Pierwszym armatorem została Sekcja Żeglarska WKS Legia (późniejszy Oddział „Atol” Jacht Klubu Marynarki Wojennej „Kotwica”), jacht nosił nazwę Opal. W listopadzie 1980 jednostkę kupił od Marynarki płk Ryszard Kukliński. Po ucieczce Kuklińskiego do USA jacht został skonfiskowany na rzecz skarbu państwa.
W 1986 roku jednostkę kupił Yacht Klub Polski (YKP) w Gdyni. Dwie próby przywrócenia do pływania niszczejącej jednostki nie powiodły się. W 1997 roku jacht odkupiła od YKP Gdynia firma Atlas z zamiarem przekazania go Kuklińskiemu. Stało się to podczas uroczystości zorganizowanej w Gdańsku, będącej częścią wizyty pułkownika w Polsce w 1998. Jednostkę pobłogosławił ks. infułat Stanisław Bogdanowicz, nadając jej imię Opal II. Kukliński początkowo planował przeprowadzenie jachtu do USA. W 1999 bezskutecznie próbował zlicytować jednostkę.
Ostatecznie pułkownik przekazał jacht w drodze notarialnej darowizny Chrześcijańskiej Szkole pod Żaglami (CSpŻ). Nowy armator zmienił w 2002 nazwę jednostki na obecną.
Jacht stacjonował od 2003 w bazie żeglarskiej CSpŻ na chorwackiej wyspie Iž, szkolona była na nim młodzież, przez jego pokład przewinęło się przeszło 1500 adeptów żeglarstwa. W 2015 jednostka została przebazowana z powrotem do Gdańska. Jacht wymagał remontu, armator planował pozostawienie go w kraju i wykorzystywanie do szkoleń żeglarskich na Bałtyku. W rejsie z Adriatyku Strażnik Poranka odwiedził porty polskiego wybrzeża bałtyckiego, gdzie był udostępniany do zwiedzania. Ostatecznie zacumował w gdańskiej marinie na Motławie. W 2017 jacht został przeholowany Martwą Wisłą do miejscowości Błotnik i wyslipowany.
W 2021 roku jacht został przekazany Fundacji Jack Strong, która planuje odbudowę jednostki.
Oryginalność[edytuj]
Strażnik Poranka był całkowicie przebudowanym Opalem I. Podwyższono burtę o dwie planki, zmieniono plan pokładu i kształt nadbudówki, skrócono rufę zmniejszając nawis. Jacht w trakcie przebudowy otrzymał też zupełnie nowe wnętrze.