Wielkopolska
| Wielkopolska | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| Bandera | POL | ||||
| Numer na żaglu | |||||
| Znak wywoławczy | |||||
| Port macierzysty | Jastarnia | ||||
| Właściciel | 3Oceans | ||||
| Armator | 3Oceans | ||||
| Dane podstawowe | |||||
| Typ | TOM | ||||
| Materiał | machoń, dąb | ||||
| Historia | |||||
| Stocznia | Szczecińska Stocznia Jachtowa LPŻ | ||||
| Data budowy | 1962 | ||||
| Data wodowania | |||||
| Dane techniczne | |||||
| Załoga | |||||
| Długość | 16,70 m | ||||
| Szerokość | 3,50 m | ||||
| Zanurzenie | 2,50 m | ||||
| Masa całkowita | |||||
| Ożaglowanie | |||||
| Typ ożaglowania | kecz | ||||
| Powierzchnia ożaglowania | 115 m2 | ||||
| Liczba masztów | 2 | ||||
| Napęd mechaniczny | |||||
| Silnik | |||||
| Moc silnika | |||||
Jacht Wielkopolska powstał w latach 60-tych wg projektu Leona Tumiłowicza (klasa TOM).
Historia
Historia budowy związana jest z Wojewódzkim Zjazdem Ligi Przyjaciół Żołnierza, który odbywał się w 1957 roku w Poznaniu. Podczas tego wydarzenia, na wniosek wicekomandora Poznańskiego Klubu Morskiego Teofila Różańskiego zdecydowano o budowie jachtu, który miał służyć młodzieży z całego województwa do organizacji pełnomorskich rejsów szkoleniowych. Dzięki wydaniu trzech kalendarzy LPŻ oraz 300 tysięcy pocztówek udało się zebrać kwotę 2 400 000 złotych. Przez cztery lata jednostka powstawała w Szczecińskiej Stoczni Jachtowej LPŻ, wyłącznie dzięki finansowaniu społecznemu, bez wsparcia z budżetu państwa. Chrzest Wielkopolski odbył się 22 lipca 1962 roku, a już w sierpniu rozpoczął się pierwszy rejs do Kopenhagi.
We wrześniu 1964 jacht wysztrandował na brzegu Olandii.
W kolejnych latach użytkowany był przez Centralny Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego LPŻ w Jastarni. W latach 1999-2002 Zarząd Główny LOK w ramach umowy przekazał jacht w użytkowanie prywatnemu armatorowi. Następnie jacht został wyslipowany i pozostawał nieużytkowany.
W 2010 jacht został zakupiony przez firmę 3Oceans i wywieziony do warsztatu szkutniczego w Górkach Zachodnich. Główne prace remontowe ukończono w 2019, a 8 maja 2021 jacht został ponownie zwodowany.
Wyposażenie
Silnik
Ina wyposażona jest w silnik Perkins AD 3.152UR wyprodukowany w zakładach Ursus, sparowany z przekładnią hydrauliczną Wola-Renk R 12,5 i wałem o średnicy 35 mm z trzypłatowa śrubą napędową. Posiada dwa zbiorniki paliwa o łącznej objętości 410 litrów, co zapewnia około 136 godzin pracy silnika.
Instalacja elektryczna
Ina posiada instalację o napięciu 12V i 230V. Dwie baterie akumulatorów 180 Ah i 360 Ah ładowane są z lądu poprzez dwie ładowarki automatyczne CTEK, z silnika poprzez separator Amperflex.
Elektronika
Nawigacja na Inie prowadzona jest na ploterze Garmin GPSMap 922. Łączność radiową zapewnia radiotelefon Garmin 115i oraz dwa radiotelefony ręczne Midland. Jacht wyposażono w transponder AIS Nauticast B2 oraz radiopławę EPIRB McMurdo Smartfind E8.
Żagle
Ina posiada komplet marszowy żagli oraz zestaw dodatkowych żagli przednich, w tym spinakery o różnej powierzchni.
Wyposażenie bezpieczeństwa
Jacht wyposażono w komplet pasów bezpieczeństwa, kamizelki pneumatyczne dla załogi w kokpicie, tratwę pneumatyczną Sea Safe dla 10 osób w wersji SOLAS B-pack, czerwone rakiety, sygnały dymne, koła ratunkowe, tyczkę z chorągiewką, rzutki i pławkę świetlną.
Pozostałe
Na Inie zainstalowano ogrzewanie powietrzne wnętrza.