Solanus
Polski jacht typu J-80 Płock, zbudowany w 1992 roku. Chrzest jachtu odbył się 2 maja 1992, w Górkach Zachodnich.
| Solanus | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| Bandera | POL | ||||
| Numer na żaglu | PZ 2600 | ||||
| Znak wywoławczy | SPS2411 | ||||
| Port macierzysty | Bydgoszcz | ||||
| Właściciel | Sekcja Żeglarska RTW Bydgostia | ||||
| Armator | Sekcja Żeglarska RTW Bydgostia | ||||
| Dane podstawowe | |||||
| Typ | J-80 | ||||
| Materiał | stal | ||||
| Historia | |||||
| Stocznia | Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie PESA Bydgoszcz S.A.)) | ||||
| Data budowy | 1992 | ||||
| Data wodowania | 2 maja 1992 | ||||
| Dane techniczne | |||||
| Załoga | 9 osób | ||||
| Długość | 13,76 m | ||||
| Szerokość | 3,56 m | ||||
| Zanurzenie | 1,95 m | ||||
| Masa całkowita | 13 ton | ||||
| Ożaglowanie | |||||
| Typ ożaglowania | jol | ||||
| Powierzchnia ożaglowania | 79,5 m2 | ||||
| Liczba masztów | 2 | ||||
| Napęd mechaniczny | |||||
| Silnik | Perkins | ||||
| Moc silnika | 37 kW | ||||
Historia i rejsy
Stalowy kadłub "Solanusa" zbudowany został w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie PESA Bydgoszcz S.A.) w 1992 roku.
- 1992 – osiągnięcie Narwiku; kapitan Edmund Kunicki; I of. Zbigniew Urbanyi; załoga 4 osoby; 3.295 Mm.; wyróżnienie “Rejs Roku”
- 1995 - przejście Pentland Firth; kapitan Hubert Latoś; I of. Cezary Bartosiewicz; załoga 7 osób; 1.408 Mm.; wyróżnienie “Rejs Roku”
- 1997 – opłynięcie Islandii; kapitan Hubert Latoś; I of. Bronisław Radliński; załoga 5 osób; 3.949 Mm.; wyróżnienie „Rejs Roku”
- 2001 – opłynięcie archipelagu Svalbard z zachodu na wschód; kapitan Bronisław Radliński; I of. Andrzej Urban; załoga 7 osób; 3.950 Mm.; II nagroda “Rejs Roku”
- 2003 – dotarcie do pozycji 79 st. 05’ N i 14 st. 56’ W wzdłuż wschodnich brzegów Grenlandii; kapitan Bronisław Radliński; I of. Roman Nowak; załoga 8 osób; 6.155 Mm; II nagroda „Rejs Roku”
- 2010 - 16 maja rozpoczął się rejs "Morskim szlakiem Polonii 2010-2011", którego celem było opłynięcie północno-zachodnich wybrzeży Kanady (tzw. Przejście Północno-Zachodnie) z opłynięciem dookoła Ameryki Północnej i Ameryki Południowej. Załogę na całej trasie rejsu tworzyli: Bronisław Radliński - kapitan, Roman Nowak - I oficer, Witold Kantak - III oficer[2]. 01 października 2011 roku jacht wraz z załogą powrócił do Górek Zachodnich.
Wyposażenie dodatkowe
Silnik
Ina wyposażona jest w silnik Perkins AD 3.152UR wyprodukowany w zakładach Ursus, sparowany z przekładnią hydrauliczną Wola-Renk R 12,5 i wałem o średnicy 35 mm z trzypłatowa śrubą napędową. Posiada dwa zbiorniki paliwa o łącznej objętości 410 litrów, co zapewnia około 136 godzin pracy silnika.
Instalacja elektryczna
Ina posiada instalację o napięciu 12V i 230V. Dwie baterie akumulatorów 180 Ah i 360 Ah ładowane są z lądu poprzez dwie ładowarki automatyczne CTEK, z silnika poprzez separator Amperflex.
Elektronika
Nawigacja na Inie prowadzona jest na ploterze Garmin GPSMap 922. Łączność radiową zapewnia radiotelefon Garmin 115i oraz dwa radiotelefony ręczne Midland. Jacht wyposażono w transponder AIS Nauticast B2 oraz radiopławę EPIRB McMurdo Smartfind E8.
Żagle
Ina posiada komplet marszowy żagli oraz zestaw dodatkowych żagli przednich, w tym spinakery o różnej powierzchni.
Wyposażenie bezpieczeństwa
Jacht wyposażono w komplet pasów bezpieczeństwa, kamizelki pneumatyczne dla załogi w kokpicie, tratwę pneumatyczną Sea Safe dla 10 osób w wersji SOLAS B-pack, czerwone rakiety, sygnały dymne, koła ratunkowe, tyczkę z chorągiewką, rzutki i pławkę świetlną.
Pozostałe
Na Inie zainstalowano ogrzewanie powietrzne wnętrza.