Wielkopolska: Różnice pomiędzy wersjami

Z Katalog Klasycznych Jachtów
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 49: Linia 49:
}}
}}


Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r. Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.
Jacht Wielkopolska powstał w latach 60-tych wg projektu Leona Tumiłowicza (klasa TOM).  


== Historia ==
== Historia ==
Kadłub powstał w Płockiej Stoczni Rzecznej w 1981 r., następnie wyposażony przez Morską Stocznię Jachtową im. Leonida Teligi i zwodowany w 1987 r. Jacht powstał dla Polskiego Związku Żeglarskiego a armatorem był COŻ – PZŻ w Trzebieży. Do połowy drugiej dekady XXI w. pływał jako jednostka szkoleniowa i stażowa, ostatecznie wyslipowany i w 2018 r. wystawiony na sprzedaż przez PZŻ.  
Historia budowy związana jest z Wojewódzkim Zjazdem Ligi Przyjaciół Żołnierza, który odbywał się w 1957 roku w Poznaniu. Podczas tego wydarzenia, na wniosek wicekomandora Poznańskiego Klubu Morskiego Teofila Różańskiego zdecydowano o budowie jachtu, który miał służyć młodzieży z całego województwa do organizacji pełnomorskich rejsów szkoleniowych. Dzięki wydaniu trzech kalendarzy LPŻ oraz 300 tysięcy pocztówek udało się zebrać kwotę 2 400 000 złotych. Przez cztery lata jednostka powstawała w Szczecińskiej Stoczni Jachtowej LPŻ, wyłącznie dzięki finansowaniu społecznemu, bez wsparcia z budżetu państwa. Chrzest Wielkopolski odbył się 22 lipca 1962 roku, a już w sierpniu rozpoczął się pierwszy rejs do Kopenhagi.  


Obecnie jednostka należy do Fundacji Klasyczne Jachty, a portem macierzystym jest Gdańsk. W 2018 roku przeszła remont poszycia w części podwodnej i została ponownie zwodowana. W 2020 roku odnowiono malowanie części podwodnej w stoczni w Jastarni oraz wymieniono wszystkie przejścia burtowe i zawory. W 2022 roku jacht ponownie stanął na serwis części podwodnej na brzegu w Trzebieży, wymieniono wtedy także całą linię wału.
We wrześniu 1964 jacht wysztrandował na brzegu Olandii.  


Od 2021 roku Ina ponownie stacjonuje w Trzebieży, skąd pływa w bałtyckie rejsy z wolontariuszami. Najczęściej spotkać ja można w szkierach wschodniej Szwecji i w południowej Finlandii.
W kolejnych latach użytkowany był przez Centralny Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego LPŻ w Jastarni. W latach 1999-2002 Zarząd Główny LOK w ramach umowy przekazał jacht w użytkowanie prywatnemu armatorowi. Następnie jacht został wyslipowany i pozostawał nieużytkowany.


Jest to już drugi jacht o tej nazwie, poprzedni, noszący na żaglu numer PZ-36, wodowany był w 1961 roku i tak samo pływał w ośrodku żeglarskim w Trzebieży. Był to jacht typu Conrad II o powierzchni ożaglowania 52 m².
W 2010 jacht został zakupiony przez firmę 3Oceans i wywieziony do warsztatu szkutniczego w Górkach Zachodnich. Główne prace remontowe ukończono w 2019, a 8 maja 2021 jacht został ponownie zwodowany.  


== Oryginalność ==
Ina, poza zmianą koloru malowania kadłuba, nie zmieniła wyglądu od początku swojego istnienia. Także układ i zabudowa wnętrza pozostają oryginalne, co wśród zachowanych do dzisiaj jachtów klasy J-80 staje się powoli wyjątkiem. Do obsługi żagli przednich załoga musi wychodzić na pokład dziobowy, jacht nie posiada bowiem rolera.


== Wyposażenie ==
== Wyposażenie ==

Wersja z 17:21, 19 lut 2024

Wielkopolska
200px-Ina-1.jpg
Bandera POL
Numer na żaglu
Znak wywoławczy
Port macierzysty Jastarnia
Właściciel 3Oceans
Armator 3Oceans
Dane podstawowe
Typ TOM
Materiał machoń, dąb
Historia
Stocznia Szczecińska Stocznia Jachtowa LPŻ
Data budowy 1962
Data wodowania
Dane techniczne
Załoga
Długość 16,70 m
Szerokość 3,50 m
Zanurzenie 2,50 m
Masa całkowita
Ożaglowanie
Typ ożaglowania kecz
Powierzchnia ożaglowania 115 m2
Liczba masztów 2
Napęd mechaniczny
Silnik
Moc silnika

Jacht Wielkopolska powstał w latach 60-tych wg projektu Leona Tumiłowicza (klasa TOM).

Historia

Historia budowy związana jest z Wojewódzkim Zjazdem Ligi Przyjaciół Żołnierza, który odbywał się w 1957 roku w Poznaniu. Podczas tego wydarzenia, na wniosek wicekomandora Poznańskiego Klubu Morskiego Teofila Różańskiego zdecydowano o budowie jachtu, który miał służyć młodzieży z całego województwa do organizacji pełnomorskich rejsów szkoleniowych. Dzięki wydaniu trzech kalendarzy LPŻ oraz 300 tysięcy pocztówek udało się zebrać kwotę 2 400 000 złotych. Przez cztery lata jednostka powstawała w Szczecińskiej Stoczni Jachtowej LPŻ, wyłącznie dzięki finansowaniu społecznemu, bez wsparcia z budżetu państwa. Chrzest Wielkopolski odbył się 22 lipca 1962 roku, a już w sierpniu rozpoczął się pierwszy rejs do Kopenhagi.

We wrześniu 1964 jacht wysztrandował na brzegu Olandii.

W kolejnych latach użytkowany był przez Centralny Ośrodek Szkolenia Żeglarskiego LPŻ w Jastarni. W latach 1999-2002 Zarząd Główny LOK w ramach umowy przekazał jacht w użytkowanie prywatnemu armatorowi. Następnie jacht został wyslipowany i pozostawał nieużytkowany.

W 2010 jacht został zakupiony przez firmę 3Oceans i wywieziony do warsztatu szkutniczego w Górkach Zachodnich. Główne prace remontowe ukończono w 2019, a 8 maja 2021 jacht został ponownie zwodowany.


Wyposażenie

Silnik

Ina wyposażona jest w silnik Perkins AD 3.152UR wyprodukowany w zakładach Ursus, sparowany z przekładnią hydrauliczną Wola-Renk R 12,5 i wałem o średnicy 35 mm z trzypłatowa śrubą napędową. Posiada dwa zbiorniki paliwa o łącznej objętości 410 litrów, co zapewnia około 136 godzin pracy silnika.

Instalacja elektryczna

Ina posiada instalację o napięciu 12V i 230V. Dwie baterie akumulatorów 180 Ah i 360 Ah ładowane są z lądu poprzez dwie ładowarki automatyczne CTEK, z silnika poprzez separator Amperflex.

Elektronika

Nawigacja na Inie prowadzona jest na ploterze Garmin GPSMap 922. Łączność radiową zapewnia radiotelefon Garmin 115i oraz dwa radiotelefony ręczne Midland. Jacht wyposażono w transponder AIS Nauticast B2 oraz radiopławę EPIRB McMurdo Smartfind E8.

Żagle

Ina posiada komplet marszowy żagli oraz zestaw dodatkowych żagli przednich, w tym spinakery o różnej powierzchni.

Wyposażenie bezpieczeństwa

Jacht wyposażono w komplet pasów bezpieczeństwa, kamizelki pneumatyczne dla załogi w kokpicie, tratwę pneumatyczną Sea Safe dla 10 osób w wersji SOLAS B-pack, czerwone rakiety, sygnały dymne, koła ratunkowe, tyczkę z chorągiewką, rzutki i pławkę świetlną.

Pozostałe

Na Inie zainstalowano ogrzewanie powietrzne wnętrza.

Żródła

Wikipedia