Solanus: Różnice pomiędzy wersjami

Z Katalog Klasycznych Jachtów
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
Linia 1: Linia 1:
Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r.
Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.
{{Statek infobox
|nazwa                      = Ina
|grafika                    = [[Plik:200px-Ina-1.jpg|center|link=Plik:ina-1.jpg]]
|opis grafiki              = s/y Ina
|bandera                    = POL
|numer IMO                  =
|numer na żaglu            = PZ 636
|call sign                  = SPS2411
|port macierzysty          = Gdańsk
|właściciel                = Fundacja Klasyczne Jachty
|armator                    =
|operator                  =
|towarzystwo klasyfikacyjne =
|typ                        = J-80
|materiał                  = stal
|stocznia                  = Stocznia Rzeczna w Płocku
|data budowy                = 1981
|data wodowania            = 1987
|data eksploatacji          =
|data wycofania            =
|data zatonięcia            =
|wyporność                  =
|wyporność całkowita        =
|nośność                    =
|załoga                    = 9 osób
|pasażerowie                =
|długość                    = 13,76 m
|długość linii wodnej      =
|długość kadłuba            =
|długość po pokładzie      =
|szerokość                  = 3,56 m
|zanurzenie                = 1,95 m
|wysokość                  =
|pojemność                  =
|pojemność brutto          =
|pojemność netto            =
|pojemność TEU              =
|masa całkowita            = 16 ton
|typ ożaglowania            = jol
|liczba żagli              = 3
|powierzchnia ożaglowania  = 80 m2
|wysokość masztów          =
|liczba masztów            = 2
|silnik                    = Perkins AD 3.152UR
|moc silnika                = 34,5 kW
|liczba śrub                =
|prędkość                  =
|commons                    =
}}
Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r. Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.
Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r. Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.


== Historia ==
Kadłub powstał w Płockiej Stoczni Rzecznej w 1981 r., następnie wyposażony przez Morską Stocznię Jachtową im. Leonida Teligi i zwodowany w 1987 r. Jacht powstał dla Polskiego Związku Żeglarskiego a armatorem był COŻ – PZŻ w Trzebieży. Do połowy drugiej dekady XXI w. pływał jako jednostka szkoleniowa i stażowa, ostatecznie wyslipowany i w 2018 r. wystawiony na sprzedaż przez PZŻ.
Obecnie jednostka należy do Fundacji Klasyczne Jachty, a portem macierzystym jest Gdańsk. W 2018 roku przeszła remont poszycia w części podwodnej i została ponownie zwodowana. W 2020 roku odnowiono malowanie części podwodnej w stoczni w Jastarni oraz wymieniono wszystkie przejścia burtowe i zawory. W 2022 roku jacht ponownie stanął na serwis części podwodnej na brzegu w Trzebieży, wymieniono wtedy także całą linię wału.
Od 2021 roku Ina ponownie stacjonuje w Trzebieży, skąd pływa w bałtyckie rejsy z wolontariuszami. Najczęściej spotkać ja można w szkierach wschodniej Szwecji i w południowej Finlandii.
Jest to już drugi jacht o tej nazwie, poprzedni, noszący na żaglu numer PZ-36, wodowany był w 1961 roku i tak samo pływał w ośrodku żeglarskim w Trzebieży. Był to jacht typu Conrad II o powierzchni ożaglowania 52 m².
== Oryginalność ==
Ina, poza zmianą koloru malowania kadłuba, nie zmieniła wyglądu od początku swojego istnienia. Także układ i zabudowa wnętrza pozostają oryginalne, co wśród zachowanych do dzisiaj jachtów klasy J-80 staje się powoli wyjątkiem. Do obsługi żagli przednich załoga musi wychodzić na pokład dziobowy, jacht nie posiada bowiem rolera.
== Wyposażenie ==
=== Silnik ===
Ina wyposażona jest w silnik Perkins AD 3.152UR wyprodukowany w zakładach Ursus, sparowany z przekładnią hydrauliczną Wola-Renk R 12,5 i wałem o średnicy 35 mm z trzypłatowa śrubą napędową. Posiada dwa zbiorniki paliwa o łącznej objętości 410 litrów, co zapewnia około 136 godzin pracy silnika.
=== Instalacja elektryczna ===
Ina posiada instalację o napięciu 12V i 230V. Dwie baterie akumulatorów 180 Ah i 360 Ah ładowane są z lądu poprzez dwie ładowarki automatyczne CTEK, z silnika poprzez separator Amperflex.
=== Elektronika ===
Nawigacja na Inie prowadzona jest na ploterze Garmin GPSMap 922. Łączność radiową zapewnia radiotelefon Garmin 115i oraz dwa radiotelefony ręczne Midland. Jacht wyposażono w transponder AIS Nauticast B2 oraz radiopławę EPIRB McMurdo Smartfind E8.
=== Żagle ===
Ina posiada komplet marszowy żagli oraz zestaw dodatkowych żagli przednich, w tym spinakery o różnej powierzchni.
=== Wyposażenie bezpieczeństwa ===
Jacht wyposażono w komplet pasów bezpieczeństwa, kamizelki pneumatyczne dla załogi w kokpicie, tratwę pneumatyczną Sea Safe dla 10 osób w wersji SOLAS B-pack, czerwone rakiety, sygnały dymne, koła ratunkowe, tyczkę z chorągiewką, rzutki i pławkę świetlną.
=== Pozostałe ===
Na Inie zainstalowano ogrzewanie powietrzne wnętrza.
== Żródła ==
[https://pl.wikipedia.org/wiki/J-80_(typ_jachtu) Wikipedia]


[[https://klasycznejachty.org.pl/wiki/index.php/Katalog_Klasycznych_Jacht%C3%B3w]]
[[Kategoria:J-80]]

Wersja z 13:41, 8 lut 2024

Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r. Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.


Ina
200px-Ina-1.jpg
Bandera POL
Numer na żaglu PZ 636
Znak wywoławczy SPS2411
Port macierzysty Gdańsk
Właściciel Fundacja Klasyczne Jachty
Armator
Dane podstawowe
Typ J-80
Materiał stal
Historia
Stocznia Stocznia Rzeczna w Płocku
Data budowy 1981
Data wodowania 1987
Dane techniczne
Załoga 9 osób
Długość 13,76 m
Szerokość 3,56 m
Zanurzenie 1,95 m
Masa całkowita 16 ton
Ożaglowanie
Typ ożaglowania jol
Powierzchnia ożaglowania 80 m2
Liczba masztów 2
Napęd mechaniczny
Silnik Perkins AD 3.152UR
Moc silnika 34,5 kW

Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r. Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.

Historia

Kadłub powstał w Płockiej Stoczni Rzecznej w 1981 r., następnie wyposażony przez Morską Stocznię Jachtową im. Leonida Teligi i zwodowany w 1987 r. Jacht powstał dla Polskiego Związku Żeglarskiego a armatorem był COŻ – PZŻ w Trzebieży. Do połowy drugiej dekady XXI w. pływał jako jednostka szkoleniowa i stażowa, ostatecznie wyslipowany i w 2018 r. wystawiony na sprzedaż przez PZŻ.

Obecnie jednostka należy do Fundacji Klasyczne Jachty, a portem macierzystym jest Gdańsk. W 2018 roku przeszła remont poszycia w części podwodnej i została ponownie zwodowana. W 2020 roku odnowiono malowanie części podwodnej w stoczni w Jastarni oraz wymieniono wszystkie przejścia burtowe i zawory. W 2022 roku jacht ponownie stanął na serwis części podwodnej na brzegu w Trzebieży, wymieniono wtedy także całą linię wału.

Od 2021 roku Ina ponownie stacjonuje w Trzebieży, skąd pływa w bałtyckie rejsy z wolontariuszami. Najczęściej spotkać ja można w szkierach wschodniej Szwecji i w południowej Finlandii.

Jest to już drugi jacht o tej nazwie, poprzedni, noszący na żaglu numer PZ-36, wodowany był w 1961 roku i tak samo pływał w ośrodku żeglarskim w Trzebieży. Był to jacht typu Conrad II o powierzchni ożaglowania 52 m².

Oryginalność

Ina, poza zmianą koloru malowania kadłuba, nie zmieniła wyglądu od początku swojego istnienia. Także układ i zabudowa wnętrza pozostają oryginalne, co wśród zachowanych do dzisiaj jachtów klasy J-80 staje się powoli wyjątkiem. Do obsługi żagli przednich załoga musi wychodzić na pokład dziobowy, jacht nie posiada bowiem rolera.

Wyposażenie

Silnik

Ina wyposażona jest w silnik Perkins AD 3.152UR wyprodukowany w zakładach Ursus, sparowany z przekładnią hydrauliczną Wola-Renk R 12,5 i wałem o średnicy 35 mm z trzypłatowa śrubą napędową. Posiada dwa zbiorniki paliwa o łącznej objętości 410 litrów, co zapewnia około 136 godzin pracy silnika.

Instalacja elektryczna

Ina posiada instalację o napięciu 12V i 230V. Dwie baterie akumulatorów 180 Ah i 360 Ah ładowane są z lądu poprzez dwie ładowarki automatyczne CTEK, z silnika poprzez separator Amperflex.

Elektronika

Nawigacja na Inie prowadzona jest na ploterze Garmin GPSMap 922. Łączność radiową zapewnia radiotelefon Garmin 115i oraz dwa radiotelefony ręczne Midland. Jacht wyposażono w transponder AIS Nauticast B2 oraz radiopławę EPIRB McMurdo Smartfind E8.

Żagle

Ina posiada komplet marszowy żagli oraz zestaw dodatkowych żagli przednich, w tym spinakery o różnej powierzchni.

Wyposażenie bezpieczeństwa

Jacht wyposażono w komplet pasów bezpieczeństwa, kamizelki pneumatyczne dla załogi w kokpicie, tratwę pneumatyczną Sea Safe dla 10 osób w wersji SOLAS B-pack, czerwone rakiety, sygnały dymne, koła ratunkowe, tyczkę z chorągiewką, rzutki i pławkę świetlną.

Pozostałe

Na Inie zainstalowano ogrzewanie powietrzne wnętrza.

Żródła

Wikipedia