Solanus: Różnice pomiędzy wersjami

Z Katalog Klasycznych Jachtów
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 14 pośrednich wersji utworzonych przez tego samego użytkownika)
Linia 1: Linia 1:
Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r.
Polski jacht typu J-80 Płock, zbudowany w 1992 roku. Chrzest jachtu odbył się 2 maja 1992, w Górkach Zachodnich.  
Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.
 


{{Statek infobox
{{Statek infobox
  |nazwa                      = Ina
  |nazwa                      = Solanus
  |grafika                    = [[Plik:200px-Ina-1.jpg|center|link=Plik:ina-1.jpg]]
  |grafika                    = [[Plik:Sy_SOLANUS.jpg|center|link=https://pl.wikipedia.org/wiki/Plik:Sy_SOLANUS.jpg]]
  |opis grafiki              = s/y Ina
  |opis grafiki              = s/y Solanus
  |bandera                    = POL
  |bandera                    = POL
  |numer IMO                  =  
  |numer IMO                  =  
  |numer na żaglu            = PZ 636
  |numer na żaglu            = PZ 2600
  |call sign                  = SPS2411
  |call sign                  = SPS2411
  |port macierzysty          = Gdańsk
  |port macierzysty          = Bydgoszcz
  |właściciel                = Fundacja Klasyczne Jachty
  |właściciel                = Sekcja Żeglarska RTW Bydgostia
  |armator                    =  
  |armator                    = Sekcja Żeglarska RTW Bydgostia
  |operator                  =  
  |operator                  =  
  |towarzystwo klasyfikacyjne =  
  |towarzystwo klasyfikacyjne =  
  |typ                        = J-80
  |typ                        = J-80
  |materiał                  = stal
  |materiał                  = stal
  |stocznia                  = Stocznia Rzeczna w Płocku
  |stocznia                  = Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie PESA Bydgoszcz S.A.))
  |data budowy                = 1981
  |data budowy                = 1992
  |data wodowania            = 1987
  |data wodowania            = 2 maja 1992
  |data eksploatacji          =  
  |data eksploatacji          =  
  |data wycofania            =  
  |data wycofania            =  
Linia 30: Linia 28:
  |pasażerowie                =  
  |pasażerowie                =  
  |długość                    = 13,76 m
  |długość                    = 13,76 m
  |długość linii wodnej      =  
  |długość linii wodnej      = 11,93 m
  |długość kadłuba            =  
  |długość kadłuba            = 14,5 m
  |długość po pokładzie      =  
  |długość po pokładzie      =  
  |szerokość                  = 3,56 m
  |szerokość                  = 3,56 m
Linia 40: Linia 38:
  |pojemność netto            =  
  |pojemność netto            =  
  |pojemność TEU              =  
  |pojemność TEU              =  
  |masa całkowita            = 16 ton
  |masa całkowita            = 13 ton
  |typ ożaglowania            = jol
  |typ ożaglowania            = jol
  |liczba żagli              = 3
  |liczba żagli              = 3
  |powierzchnia ożaglowania  = 80 m2
  |powierzchnia ożaglowania  = 79,5 m2
  |wysokość masztów          =  
  |wysokość masztów          =  
  |liczba masztów            = 2
  |liczba masztów            = 2
  |silnik                    = Perkins AD 3.152UR
  |silnik                    = Perkins
  |moc silnika                = 34,5 kW
  |moc silnika                = 37 kW
  |liczba śrub                =  
  |liczba śrub                =  
  |prędkość                  =  
  |prędkość                  =  
Linia 53: Linia 51:
}}
}}


Jacht typu J-80 Płock, numer budowy 2, zaprojektowany w połowie lat 70 jako modyfikacja typu EOS i zwodowany w 1987 r. Nazwa jednostki pochodzi od dopływu Odry, rzeki Iny.
== Historia ==
Kadłub powstał w Płockiej Stoczni Rzecznej w 1981 r., następnie wyposażony przez Morską Stocznię Jachtową im. Leonida Teligi i zwodowany w 1987 r. Jacht powstał dla Polskiego Związku Żeglarskiego a armatorem był COŻ – PZŻ w Trzebieży. Do połowy drugiej dekady XXI w. pływał jako jednostka szkoleniowa i stażowa, ostatecznie wyslipowany i w 2018 r. wystawiony na sprzedaż przez PZŻ.
Obecnie jednostka należy do Fundacji Klasyczne Jachty, a portem macierzystym jest Gdańsk. W 2018 roku przeszła remont poszycia w części podwodnej i została ponownie zwodowana. W 2020 roku odnowiono malowanie części podwodnej w stoczni w Jastarni oraz wymieniono wszystkie przejścia burtowe i zawory. W 2022 roku jacht ponownie stanął na serwis części podwodnej na brzegu w Trzebieży, wymieniono wtedy także całą linię wału.
Od 2021 roku Ina ponownie stacjonuje w Trzebieży, skąd pływa w bałtyckie rejsy z wolontariuszami. Najczęściej spotkać ja można w szkierach wschodniej Szwecji i w południowej Finlandii.
Jest to już drugi jacht o tej nazwie, poprzedni, noszący na żaglu numer PZ-36, wodowany był w 1961 roku i tak samo pływał w ośrodku żeglarskim w Trzebieży. Był to jacht typu Conrad II o powierzchni ożaglowania 52 m².
== Oryginalność ==
Ina, poza zmianą koloru malowania kadłuba, nie zmieniła wyglądu od początku swojego istnienia. Także układ i zabudowa wnętrza pozostają oryginalne, co wśród zachowanych do dzisiaj jachtów klasy J-80 staje się powoli wyjątkiem. Do obsługi żagli przednich załoga musi wychodzić na pokład dziobowy, jacht nie posiada bowiem rolera.
== Wyposażenie ==
=== Silnik ===
Ina wyposażona jest w silnik Perkins AD 3.152UR wyprodukowany w zakładach Ursus, sparowany z przekładnią hydrauliczną Wola-Renk R 12,5 i wałem o średnicy 35 mm z trzypłatowa śrubą napędową. Posiada dwa zbiorniki paliwa o łącznej objętości 410 litrów, co zapewnia około 136 godzin pracy silnika.


=== Instalacja elektryczna ===
== Historia i rejsy ==
Ina posiada instalację o napięciu 12V i 230V. Dwie baterie akumulatorów 180 Ah i 360 Ah ładowane są z lądu poprzez dwie ładowarki automatyczne CTEK, z silnika poprzez separator Amperflex.  
Stalowy kadłub "Solanusa" zbudowany został w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie PESA Bydgoszcz S.A.) w 1992 roku.
*    1992 – osiągnięcie Narwiku; kapitan Edmund Kunicki; I of. Zbigniew Urbanyi; załoga 4 osoby; 3.295 Mm.; wyróżnienie “Rejs Roku”
*    1995 - przejście Pentland Firth; kapitan Hubert Latoś; I of. Cezary Bartosiewicz; załoga 7 osób; 1.408 Mm.; wyróżnienie “Rejs Roku”
*    1997 – opłynięcie Islandii; kapitan Hubert Latoś; I of. Bronisław Radliński; załoga 5 osób; 3.949 Mm.; wyróżnienie „Rejs Roku”
*    2001 – opłynięcie archipelagu Svalbard z zachodu na wschód; kapitan Bronisław Radliński; I of. Andrzej Urban; załoga 7 osób; 3.950 Mm.; II nagroda “Rejs Roku”
*    2003 – dotarcie do pozycji 79 st. 05’ N i 14 st. 56’ W wzdłuż wschodnich brzegów Grenlandii; kapitan Bronisław Radliński; I of. Roman Nowak; załoga 8 osób; 6.155 Mm; II nagroda „Rejs Roku”
*    2010 - 16 maja rozpoczął się rejs "Morskim szlakiem Polonii 2010-2011", którego celem było opłynięcie północno-zachodnich wybrzeży Kanady (tzw. Przejście Północno-Zachodnie) z opłynięciem dookoła Ameryki Północnej i Ameryki Południowej. Załogę na całej trasie rejsu tworzyli: Bronisław Radliński - kapitan, Roman Nowak - I oficer, Witold Kantak - III oficer[2]. 01 października 2011 roku jacht wraz z załogą powrócił do Górek Zachodnich.


=== Elektronika ===
== Dane dodatkowe ==
Nawigacja na Inie prowadzona jest na ploterze Garmin GPSMap 922. Łączność radiową zapewnia radiotelefon Garmin 115i oraz dwa radiotelefony ręczne Midland. Jacht wyposażono w transponder AIS Nauticast B2 oraz radiopławę EPIRB McMurdo Smartfind E8.


=== Żagle ===
* miejsce wodowania: Gdańsk
Ina posiada komplet marszowy żagli oraz zestaw dodatkowych żagli przednich, w tym spinakery o różnej powierzchni.
* masa balastu: 5 t
* fok - powierzchnia: 23 m²
* grot - powierzchnia: 40 m²
* bezan - powierzchnia: 16 m²
* pojemność zbiorników na paliwo: 500 l
* pojemność zbiorników na wodę: 600 l


=== Wyposażenie bezpieczeństwa ===
== Wyposażenie dodatkowe ==
Jacht wyposażono w komplet pasów bezpieczeństwa, kamizelki pneumatyczne dla załogi w kokpicie, tratwę pneumatyczną Sea Safe dla 10 osób w wersji SOLAS B-pack, czerwone rakiety, sygnały dymne, koła ratunkowe, tyczkę z chorągiewką, rzutki i pławkę świetlną.


=== Pozostałe ===
*    Radar: Raymarine R70RC Plus, antena - Raymarine 2D 18 in. 2kW
Na Inie zainstalowano ogrzewanie powietrzne wnętrza.
*    GPS: Garmin GPS 128
*    Navtex Target Pro-Plus
*    Radio: UKF Sailor VHF RT 2048
*    Radiopława: Epirb McMurdo 406 MHz


== Żródła ==
== Żródła ==
[https://pl.wikipedia.org/wiki/J-80_(typ_jachtu) Wikipedia]
[https://pl.wikipedia.org/wiki/S/y_Solanus Wikipedia]


[[Kategoria:J-80]]
[[Kategoria:J-80]]
[[Kategoria:! Alfabetyczny Spis Jachtów]]

Aktualna wersja na dzień 07:51, 22 lut 2024

Polski jacht typu J-80 Płock, zbudowany w 1992 roku. Chrzest jachtu odbył się 2 maja 1992, w Górkach Zachodnich.

Solanus
Plik:Sy SOLANUS.jpg
Bandera POL
Numer na żaglu PZ 2600
Znak wywoławczy SPS2411
Port macierzysty Bydgoszcz
Właściciel Sekcja Żeglarska RTW Bydgostia
Armator Sekcja Żeglarska RTW Bydgostia
Dane podstawowe
Typ J-80
Materiał stal
Historia
Stocznia Zakłady Naprawcze Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie PESA Bydgoszcz S.A.))
Data budowy 1992
Data wodowania 2 maja 1992
Dane techniczne
Załoga 9 osób
Długość 13,76 m
Szerokość 3,56 m
Zanurzenie 1,95 m
Masa całkowita 13 ton
Ożaglowanie
Typ ożaglowania jol
Powierzchnia ożaglowania 79,5 m2
Liczba masztów 2
Napęd mechaniczny
Silnik Perkins
Moc silnika 37 kW


Historia i rejsy[edytuj]

Stalowy kadłub "Solanusa" zbudowany został w Zakładach Naprawczych Taboru Kolejowego w Bydgoszczy (obecnie PESA Bydgoszcz S.A.) w 1992 roku.

  • 1992 – osiągnięcie Narwiku; kapitan Edmund Kunicki; I of. Zbigniew Urbanyi; załoga 4 osoby; 3.295 Mm.; wyróżnienie “Rejs Roku”
  • 1995 - przejście Pentland Firth; kapitan Hubert Latoś; I of. Cezary Bartosiewicz; załoga 7 osób; 1.408 Mm.; wyróżnienie “Rejs Roku”
  • 1997 – opłynięcie Islandii; kapitan Hubert Latoś; I of. Bronisław Radliński; załoga 5 osób; 3.949 Mm.; wyróżnienie „Rejs Roku”
  • 2001 – opłynięcie archipelagu Svalbard z zachodu na wschód; kapitan Bronisław Radliński; I of. Andrzej Urban; załoga 7 osób; 3.950 Mm.; II nagroda “Rejs Roku”
  • 2003 – dotarcie do pozycji 79 st. 05’ N i 14 st. 56’ W wzdłuż wschodnich brzegów Grenlandii; kapitan Bronisław Radliński; I of. Roman Nowak; załoga 8 osób; 6.155 Mm; II nagroda „Rejs Roku”
  • 2010 - 16 maja rozpoczął się rejs "Morskim szlakiem Polonii 2010-2011", którego celem było opłynięcie północno-zachodnich wybrzeży Kanady (tzw. Przejście Północno-Zachodnie) z opłynięciem dookoła Ameryki Północnej i Ameryki Południowej. Załogę na całej trasie rejsu tworzyli: Bronisław Radliński - kapitan, Roman Nowak - I oficer, Witold Kantak - III oficer[2]. 01 października 2011 roku jacht wraz z załogą powrócił do Górek Zachodnich.

Dane dodatkowe[edytuj]

  • miejsce wodowania: Gdańsk
  • masa balastu: 5 t
  • fok - powierzchnia: 23 m²
  • grot - powierzchnia: 40 m²
  • bezan - powierzchnia: 16 m²
  • pojemność zbiorników na paliwo: 500 l
  • pojemność zbiorników na wodę: 600 l

Wyposażenie dodatkowe[edytuj]

  • Radar: Raymarine R70RC Plus, antena - Raymarine 2D 18 in. 2kW
  • GPS: Garmin GPS 128
  • Navtex Target Pro-Plus
  • Radio: UKF Sailor VHF RT 2048
  • Radiopława: Epirb McMurdo 406 MHz

Żródła[edytuj]

Wikipedia

Źródło: „https://klasycznejachty.org.pl/wiki/index.php?title=Solanus&oldid=493”